Η αξιολόγηση λόγου και ομιλίας είναι η μέτρηση των δεξιοτήτων επικοινωνίας ενός ατόμου. Αυτό γίνεται για να καταλάβουμε αν ένα άτομο έχει προβλήματα επικοινωνίας. Η αξιολόγηση γίνεται από λογοπαθολόγο / λογοθεραπευτή.
Ο λογοπαθολόγος / λογοθεραπευτής συλλέγει πληροφορίες σχετικά με το παιδί σας μέσα από ερωτήσεις αλλά και εξετάζοντας το παιδί. Ανάλογα με την ηλικία και το εύρος της προσοχής του παιδιού, η αξιολόγηση μπορεί να ολοκληρωθεί σε μία συνεδρία, ή, μπορεί να χωριστεί σε αρκετές συνεδρίες. Η διάρκεια της αξιολόγησης ποικίλει ανάλογα με τον αριθμό των δοκιμασιών που πρέπει να γίνουν.
Κατά την διάρκεια της αξιολόγησης, θα σας ζητηθεί να απαντήσετε σε ερωτήσεις ή να συμπληρώσετε γραπτώς έντυπα. Μπορεί να σας ζητηθεί μια περιγραφή του παιδιού σας όσον αφορά τα παρακάτω:
Τι είδους εξετάσεις θα πρέπει να κάνει το παιδί μου;
Κατά την αξιολόγηση του παιδιού σας, ο λογοπαθολόγος / λογοθεραπευτής παρατηρεί το παιδί να κάνει διάφορες εργασίες και αξιολογήσει:
Ο λογοπαθολόγος / λογοθεραπευτής ελέγχει επίσης το στόμα του παιδιού, ψάχνοντας για οποιαδήποτε δομικά προβλήματα της γλώσσας, των χειλιών, των δοντιών, και του ουρανίσκου. Χρησιμοποιούνται τυπικές δοκιμασίες και γίνονται άτυπες αξιολογήσεις των δυνατοτήτων επικοινωνίας του παιδιού. Στην αξιολόγηση συμπεριλαμβάνονται παρατηρήσεις όπως το εύρος της προσοχής του παιδιού, το επίπεδο δραστηριότητας, τις δεξιότητες παιχνιδιού, και η οποιαδήποτε ασυνήθιστη συμπεριφορά.
Τι είναι οι τυπικές δοκιμασίες;
Οι τυπικές δοκιμασίες είναι ένας τρόπος σύγκρισης του παιδιού με άλλα παιδιά της ίδιας ηλικίας. Ο ειδικός επιλέγει δοκιμασίες που θα δώσουν τις απαραίτητες πληροφορίες για το πρόβλημα του παιδιού. Σε μια τυπική δοκιμασία, ζητείται από το παιδί να συμμετέχει σε ορισμένα καθήκοντα. Η ικανότητα του παιδιού να εκτελεί τα καθήκοντα αυτά συγκρίνεται με την ικανότητα των άλλων παιδιών ίδιας ηλικίας. Ο λογοθεραπευτής αναζητάει το γενικό ηλικιακό επίπεδο στο οποίο αντιστοιχεί το παιδί σας. Ο λογοθεραπευτής σημειώνει επίσης τα είδη των δραστηριοτήτων που δυσκολεύουν το παιδί. Αργότερα, αν το παιδί είναι εγγεγραμμένο για θεραπεία, ο λογοπαθολόγος / λογοθεραπευτής θα κάνει περισσότερες εξετάσεις για να καθορίσει ποιες συγκεκριμένες δεξιότητες πρέπει να διδάξει. Οι τυπικές δοκιμασίες έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε να γίνει δειγματοληψία των ικανοτήτων του παιδιού σε διάφορα είδη καθηκόντων, συμπεριλαμβανομένων:
Τι είναι οι άτυπες δοκιμασίες;
Οι άτυπες δοκιμασίες περιλαμβάνουν τη συζήτηση με το παιδί, την περιγραφή εικόνων από το παιδί, την απάντηση ερωτήσεων και την αφήγηση απλών ιστοριών. Αν το παιδί είναι βρέφος ή νήπιο, ο ειδικός παρατηρεί πώς παίζει το παιδί, πώς χρησιμοποιεί τα αντικείμενα και τα παιχνίδια, και πόσο καλά καταλαβαίνει τις λέξεις και τα αιτήματα. Ο λογοθεραπευτής εξετάζει επίσης πώς το παιδί εκφράζει τις επιθυμίες και τις ανάγκες του και πως αποκτάει πληροφορίες και αντικείμενα. Ο ειδικός παρατηρεί αν οι λειτουργίες αυτές εκφράζονται μη λεκτικά (με χειρονομίες, επαφή με τα μάτια, τραβήγματα και κατάδειξη) ή με τις λέξεις.
Ποιες άλλες μετρήσεις γίνονται κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης;
Η στοματοπροσωπική εξέταση ελέγχει τα όργανα που εμπλέκονται στον μηχανισμό παραγωγής της ομιλίας. Αυτό περιλαμβάνει την παρατήρηση του προσώπου του παιδιού, των χειλιών, των δοντιών, της γλώσσας, του ουρανίσκου, μαλακή / σκληρή υπερώα, και του λάρυγγα. Περιλαμβάνει επίσης, την παρατήρηση του πόσο καλά λειτουργούν δραστηριότητες, όπως η σίτιση, η κίνηση της γλώσσας, η κίνηση των χειλιών, ή οι εναλλασσόμενες γρήγορες κινήσεις των χειλιών και της γλώσσας. Ο λογοθεραπευτής μπορεί να θέσει ερωτήσεις σχετικά με τις δεξιότητες σίτισης του παιδιού. Οι μύες του στόματος αρχικά αναπτύσσονται κατά τις δραστηριότητες της σίτισης προτού χρησιμοποιηθούν για την ομιλία.
Αν υπάρχει πρόβλημα με τη φωνή, ο λογοθεραπευτής θα ασχοληθεί με τη διάρκεια που το παιδί μπορεί να κρατήσει έναν τόνο με μια αναπνοή, το εύρος του τόνου του παιδιού (πόσο χαμηλά και πόσο ψηλά μπορεί να τραγουδήσει το παιδί), και τον τόνο που χρησιμοποιεί συνήθως το παιδί για να μιλήσει. Επίσης, ο λογοθεραπευτής μπορεί να κάνει ερωτήσεις σχετικά με το πώς το παιδί χρησιμοποιεί τη φωνή του. Για παράδειγμα: Μήπως το παιδί μιλάει δυνατά; Μήπως το παιδί φωνάζει πολύ;
Ο λογοθεραπευτής προσπαθεί επίσης να αξιολογήσει αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα στην ευφράδεια. Καθώς το παιδί μιλάει, ο λογοθεραπευτής ακούει ήχους και λέξεις που μπορεί να επαναλαμβάνονται ή να παρατείνονται, ή να υπάρχουν μπλοκαρίσματα. Ο λογοθεραπευτής μπορεί να σας ζητήσει να περιγράψετε το πώς μιλάει το παιδί και αν αποφεύγει ή όχι να μιλήσει.